Echa ze świata
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok XI, nr 9, wrzesień 1960
strona 277
● O pszczelarstwie w Nowej Zelandii informuje prof. Ałpatow („Pczełowodstwo“ 2/60). Kraj ten eksportuje rocznie około 2 000 ton miodu o światowej sławie, konkurującego z miodami australijskimi. W końcu ubiegłego roku w Moskwie miał odczyt 70-letni prof. Nelson, dyrektor nowozelandzkiego Biura Departamentu Rolnictwa. Smak i zapach miód nowozelandzki zawdzięcza roślinności nie spotykanej nigdzie poza tymi wyspami. System gospodarki pasiecznej opiera się na wzorach amerykańskich: wytruwaniu pni, antyrojowej metodzie Demari i nukleusach zimowych. Na standartowe ule Roota (10 ramek) w okresie pożytków dają 4—5 nadstawek, które z ramkami — po zalaniu miodem — samochody przewożą do „fabryk“ miodu. Wędrówek na pożytki — jak to jest zasadą w Australii — Nowa Zelandia nie zna. Nelson ocenił bardzo wysoko miody i gospodarkę w ZSRR i uznał radziecką naszynę produkującą węzę za najlepszą z dotychczas znanych.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
