Dyskusja nad ulami wędrownymi
tekst: Zygmunt Zniszczyński
Pszczelarstwo, Rok IX, nr 6, czerwiec 1958 — ZYGMUNT ZNISZCZYŃSKI
ZYGMUNT ZNISZCZYŃSKI
strona 183
Od ukazania się w sprzedaży uli według dokumentacji ówczesnego działu Pszczelnictwa I. S. w Lublinie minęły 3 sezony. Okres ten dał możność przekonania się o użyteczności tych uli i dzisiaj praktycy na ten temat mogą się wypowiedzieć. Jest to tym bardziej konieczne, że stoimy u progu organizowania wytwórni uli i sprzętu przy okręgowych spółdzielniach pszczelarskich.
Ponieważ jeszcze w 1952 r. opracowywałem na podstawie wskazówek dr Demianowicza, W. Bojarczuka, L. Linkiewicza i L. Bornusa prototyp ula „wędrownego Dadanta“, który po doświadczeniach 1953 r. posłużył za podstawę do opracowań Komisji Ministerstwa Rolnictwa — znam dobrze historię opracowań tych uli i intencję twórców, co zobowiązuje mnie do podjęcia dyskusji.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
