Drzewa i krzewy jako osłona pasiek
tekst: Tadeusz Szymanowski
Pszczelarstwo, Rok V, nr 11, listopad 1954 — TADEUSZ SZYMANOWSKI
TADEUSZ SZYMANOWSKI
strona 10

Ilość nektaru zebranego przez pszczoły w sezonie zależy m.in. od odległości kwitnących roślin od pasieki. Stąd dobrze sytuowane są zwykle pasieki w ogrodach i parkach. W wypadku gdy w sąsiedztwie pasieki jest mało zieleni stanowiącej dla pszczół osłonę od wiatrów i źródło pożytku, należy dążyć do jej uzupełnienia przez sadzenie drzew i krzewów miododajnych w formie osłon i żywopłotów wokół toczka. Na tego rodzaju osłony użyć najlepiej drzewa i krzewy wybitnie miododajne, aby w ten sposób ułatwić pszczołom zbiór nektaru skracając do minimum czas ich przelotu przynajmniej na okres kwitnienia roślin otaczających pasiekę.
Wybierając na osłonę pasieki gatunki miododajne trzeba pamiętać, że wiele spośród nich należy do roślin szybko rozprzestrzeniających się przez pędy odroślowe lub odrośla korzeniowe. Z tego powodu nie mogą one być sadzone w bezpośrednim sąsiedztwie z terenami, na których prowadzone są intensywne uprawy (warzywniki, ogrody kwiatowe, plantacje nasienne itp.).
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
