Dlaczego pszczoły pozostające na późnej gryce często słabną i gorzej zimują?
tekst: Zbigniew Lipiński
Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 5, maj 2012 — Dr hab. Zbigniew Lipiński
Dr hab. Zbigniew Lipiński
PAN Olsztyn
strona 2
Od wielu lat spotykam się z narzekaniem pszczelarzy, że po zbiorze nektaru z gryki (fot. 1) rodziny pszczele w niektóre lata wyraźnie słabną i źle zimują. Co więcej, wśród takich rodzin częściej spotyka się zgnilce, zaś na wiosnę łatwo w nich o nosemozę. Wydaje się również, że rodziny takie są bardziej wrażliwe na zatrucie pestycydami.
Wspomniane słabnięcie objawia się nasileniem jesiennego ubytku pszczół, niedokończonym poszywaniem plastrów, szczególnie u rodzin zakarmionych syropem ze skrobi, przyspieszoną wędrówką malejących kłębów pod górną beleczkę ramki plastrów, zwiększonymi spadkami zimujących pszczół na dennicę ula, a nawet zamieraniem całych rodzin (np. nadmiernie porażonych warrozą) z objawami wyniszczenia, połączonego z biegunką, zaś w przypadku przeżycia zimy z wyraźnie zwolnionym tempem wczesnowiosennego rozwoju. Po czym rozwój takich rodzin pszczelich wyraźnie przyspiesza, sprawiając wrażenie, że czynnik wcześniej je osłabiający przestał działać.
Interesujące jest, że w krajowej i zagranicznej literaturze pszczelarskiej trudno jest znaleźć wytłumaczenie tego z pozoru tajemniczego zjawiska, które dotyka w różnym stopniu rodziny z tej samej pasieki, ponadto jego obraz zmienia się z roku na rok.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
