Ciemne plastry. Wiertarka do ramek. Drutowanie ramek. Wtapianie węzy

tekst: Marian Modelski

Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 1, styczeń 2012 — Marian Modelski

Marian Modelski

strona 10

Ciemne plastry

Osuszanie plastrów

Ciemne plastry po odwirowaniu miodu wymagają dokładnego osuszenia. Możemy tego dokonać jeszcze podczas trwania ostatniego miodobrania. Aby uniknąć grożącego w tym czasie rabunku, dobrze jest wcześniej przygotować kilka nadstawek wypełnionych plastrami, aby po zdjęciu nadstawki z silnego pnia i po ułożeniu w nim gniazda na zimę nakryć je grubą folią. Na tej folii postawimy przeznaczone do osuszenia nadstawki z dokładnie zatkanymi wylotkami. Nawet zetknięcia nadstawek między sobą oklejamy plastrem, aby zapach plastrów nie prowokował pszczół do rabunku. Podkreślam, że nie może być żadnego przejścia między gniazdem a nadstawkami, bo pszczoły nadal potraktują nadstawkę jako magazyn i będą w niej gromadzić miód. Jedynym dostępem do nadstawek powinien być wylotek dolnej nadstawki, ale otwarty dopiero o zmroku i dopiero wtedy smarujemy miodem drogę od wylotka nadstawki do wylotka gniazda. Pszczoły w ciągu nocy zagospodarują nadstawki w takim stopniu, że rabunek nie będzie możliwy. Po kilku dniach można nadstawki po ustaniu lotu pszczół zabrać do magazynu, przeglądać i zabezpieczyć przed barciakiem.

Wycinanie i wytapianie plastrów

Plastry wycinam za pomocą scyzoryka o zwężonym ostrzu, co ułatwia zmianę kierunku cięcia w kątach ramki lub specjalnie skonstruowanego noża o krótkim, wąskim ostrzu wykonanym z paska stali (ze starej piły). Brzeszczot noża jest obustronnie zaostrzony (aby uniknąć pomyłek), a przed zaostrzeniem został wbity w drewno tkwiące w kawałku żelaznej rury dla wygody nieco spłaszczonej (zgodnie z płaszczyzną osadzonych w niej ostrzy) i stanowiącej trzonek noża. Drugi koniec trzonka również zaopatrzony jest w ostrze, ale szersze i grubsze, wykonane z bardziej miękkiej stali. Ostrze też jest obustronne, ale nie dba się o jego ostrość, bo służyć ma do zdrapywania resztek plastra z listewki ramkowej. Odpowiednio opiłowany szczyt tego ostrza ma usuwać wosk z rowka, w który kiedyś wsunięto węzę.

Wycinanie ciemnych plastrów można sobie ułatwić przez zastosowanie zawieszonej na piersiach tabliczki z rowkami zapobiegającymi ześlizgiwaniu się ramek. Na początku odcinam druciki od gwoździków, przecinam druciki na zewnętrznych stronach ramki, następnie przyciskam do tablicy na moich piersiach ramkę ustawioną w pionie i przyłożywszy nóż do brzegu listewki ramkowej, przeciągam go ku sobie, dbając przy tym, aby szczyt trzonka noża posuwał się jak po prowadnicy po wąskiej stronie beleczek ramki. Jeżeli nóż napotka drut, przenosimy ostrze na jego drugą stronę, bo wystające druty ułatwią nam usunięcie ich z plastra. Po wycięciu plastra ramkę oczyszczamy dokładniej. Posługując się szerszą stroną noża, usuwamy pociągnięciami wosk z rowka na węzę. Po usunięciu drutów, plastry zwykle rozdrabniałem w sieczkarni, co ułatwiało mi umieszczenie ich w szczelnie zawiązywanych workach i potem układanie w pojemniku topiarki „Tomer”. Kiedy cena wosku drastycznie spadła, zbudowałem topiarkę

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy