Całoroczne zabiegi higieniczno-hodowlane przy chorobie zarodnikowcowej
tekst: Stanisław Kirkor
Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 3, marzec 1962 — Prof. dr Stanisław Kirkor
Prof. dr Stanisław Kirkor
strona 71
Wchodzimy w nowy okres wiosenny, w nowy sezon pszczelarski. Przeglądając statystyki zakładowe za lata ostatnie widzimy, że ze wszystkich chorób pszczół najliczniej procentowo występuje choroba zarodnikowcowa. Aczkolwiek zaraza nie powoduje na ogół masowej śmiertelności rojów w pasiekach, to jednak bardzo dotkliwie odbija się na ich produkcji miodu.
Wystąpienie choroby zarodnikowcowej w pasiece to zmniejszenie prawie o 40% zbiorów miodu.
Charakterystyczne jest, że gwałtowne szerzenie się choroby rozpoczęło się według naszych statystyk mniej więcej od 1954 roku i odtąd choroba utrzymuje się na wysokim poziomie tak, iż obecnie jest zakażona duża część pasiek i to przede wszystkim pasiek dużych.
Choroba jest bardziej rozpowszechniona w pasiekach wędrujących, mniej natomiast w osiadłych. Każde niepokojenie pszczół na wiosnę powoduje ostrzejszy przebieg choroby. Toteż nic dziwnego, że masowe wystąpienie zarazy zbiegło się z coraz szerszym stosowaniem gospodarki wędrownej przez pszczelarzy. Tym niemniej gospodarka wędrowna jest niewątpliwym postępem i koniecznością w naszych warunkach. Dlatego też nawet mowy o tym być nie może, by szerzenie się choroby zarodnikowcowej miało hamować w jakikolwiek sposób wędrówki pasiek.
Mamy obecnie w swych rękach tak wielkie możliwości zatrzymania szerzenia się choroby za pomocą zabiegów profilaktycznych a także leczniczych, iż nawet przy stosunkowo niewielkim wysiłku pszczelarza choroba może być bądź to zupełnie wyeliminowana bądź też w znacznym stopniu ograniczona.
Obecnie chciałbym omówić właściwe zabiegi profilaktyczne, proste i dostępne dla każdego pszczelarza i — przy dokładnym zastosowaniu — prowadzące do pozbycia się choroby z pasieki. Zabiegi te są oparte na badaniach naukowych wyjaśniających nam drogi i sposoby szerzenia się choroby.
Od czasów Zandera wiadomo, że głównym źródłem choroby jest kał chorych pszczół oraz wszystkie przedmioty kałem tym zawalane a mające styczność z pszczołami, jak miód, ule, narzędzia pszczelarskie, a przede wszystkim plastry.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
