Bielenie daszków wapnem

tekst: Wojciech Rawski

Pszczelarstwo, Rok VI, nr 6, czerwiec 1955 — WOJCIECH RAWSKI

WOJCIECH RAWSKI

strona 8

Czytając artykuł Wojciecha Bojarczuka, zamieszczony w numerze styczniowym „Pszczelarstwa“ z 1955 r. pod tytułem „Zagadnienie daszków“, przypominam sobie pewne doświadczenie z daszkami, którym chciałbym się podzielić z czytelnikami naszego czasopisma.

Przed drugą wojną światową miałem pasiekę składającą się z kilkudziesięciu pni w ulach słomianych Dadana, o daszkach krytych papą smołowaną. Dla szczupłości miejsca w ogrodzie, ule ustawiałem grupami po dziesięć sztuk, w tzw. czworobok tatarski, w ten sposób, że wylotami zwrócone były do środka. Odległości między ulami w grupie były małe, wynosiły zaledwie 60—80 cm, grupy stały obok siebie, do tego w ogrodzie nie było jeszcze większych drzew, lecz tylko młode jabłonki. Ustawienie uli było jednakowe we wszystkich grupach, więc pszczoły myliły się w odnajdywaniu nie tyle własnych uli, ile właściwych grup zalatując do uli stojących na takich samych stanowiskach w sąsiednich grupach. To mylenie się pszczół nie było groźne i nie przybierało większych rozmiarów, dotyczyło zaś przede wszystkim pszczół młodych i po wystawieniu ze stebnika, przy pierwszym oblocie wiosennym oraz niewątpliwie młodych matek.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy