Bakterie przeciwko szkodnikom pszczół
tekst: Alfred Szmidt
Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 7–8, lipiec–sierpień 1963 — Doc. dr Alfred Szmidt
Doc. dr Alfred Szmidt
Katedra Ochrony Lasu WSR w Poznaniu
strona 193
Straty powodowane w pasiekach przez szkodniki z grupy owadów nie są wprawdzie tak ważnym problemem jak szkody wyrządzane przez choroby pszczół, jednakże niekiedy potrafią również dać się we znaki. Nie można przy tym zapominać, że wiele owadzich współmieszkańców uli przyczynia się do roznoszenia najgroźniejszych zaraźliwych chorób czerwiu i choćby tylko z tego względu zasługują one na specjalną uwagę.
Do najważniejszych szkodników w gospodarce pasiecznej należy motyl z rodziny omacnicowatych Galleria mellonella L. — mól barciak zwany także dużą motylicą woskową, motylicą zwykłą itp. Sposobu życia barciaka nie ma potrzeby przypominać, gdyż wiadomości te można znaleźć w każdym podręczniku pszczelarstwa. Szkody wyrządzane przez barciaka powstają albo w przechowywanym suszu i mogą być wtedy bardzo poważne, jeśli nie zauważy się ich dość wcześnie, albo w samym ulu. W pierwszym przypadku szkodnika można, jak wiadomo, szybko i skutecznie zniszczyć przy pomocy środków chemicznych. Mamy tu do dyspozycji powszechnie stosowane insektycydy, jak np. dwusiarczek węgla, siarkę czy preparat pod nazwą „Cjanofum”.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
