Archiwum

Roczniki i numery
Pięć okładek miesięcznika „Pszczelarstwo” z lat 1955, 1975, 1985, 2000 i 2012 ułożonych w wachlarz

Miesięcznik „Pszczelarstwo” ukazuje się od 1950 roku. Poniższy wykaz obejmuje ponad 11 000 pozycji ze spisów treści numerów z lat 1950–2013 oraz artykuły z bieżących numerów portalu (od 2021 roku). Pełne teksty mają dziś roczniki: 1950–1969, 1981, 2004, 2005 (2 numery), 2011–2014, 2015 (3 numery), 2016–2023.

Pozycje z odnośnikiem mają pełny tekst na stronie. Są to roczniki już przepisane z oryginalnych wydań — kolejne dochodzą na bieżąco — oraz artykuły z numerów od 2021 roku. Pozostałe pozycje to na razie sam opis bibliograficzny.

Pełne teksty roczników starszych niż dwa lata otwiera dostęp do archiwum — w cenie prenumeraty rocznej albo osobno. Numery z bieżącego roku i dwóch poprzednich kupisz jako e-wydania albo e-roczniki; kolejne nowe numery obejmuje e-prenumerata.

Dostęp do archiwum

Pełne teksty roczników miesięcznika starszych niż dwa lata. Wybierz okres:

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł

Prenumerata roczna ma dostęp do archiwum w cenie. Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Szukaj po nazwisku autora albo po słowie z tytułu. Wyszukiwarka dopasowuje fragmenty, więc „pszczel” znajdzie zarówno „pszczelarstwo”, jak i „pszczelich”.

Nr 9/1979 pozycji: 6

Okładka numeru 9/1979
  1. Z badań nad międzyliniowymi mieszańcami pszczoły miodnej (część II) — M. Gromisz, L. Bornus, J. Bobrzecki, L. Cieśla, S. Kaczmarek, J. Kalinowski, A. Król, J. Nowakowski, J. Woźnica, J. Zaremba s. 2
    NAUKA — PRAKTYCE
  2. Kilka uwag o procesach za wytrucie pszczół — W. Szubert s. 4
    ZATRUCIA — CHOROBY — SZKODNIKI
  3. Pasieki na wędrówkach (część X) — Mgr J. Makowicz s. 5
    GOSPODARKA PASIECZNA
  4. Inkubator do wychowu matek pszczelich — Z. Regiewicz s. 8
    ULE — SPRZĘT — URZĄDZENIA
  5. Prawidłowa technologia kierowanego zapylania roślin uprawnych — Doc. dr habil. H. Woyke s. 10
    ZA GRANICĄ
  6. Zarządy kół informują s. 13
    Z ŻYCIA ZWIĄZKOWEGO

Wykaz powstał z transkrypcji spisów treści i tytułów artykułów. Pisownia nazwisk i tytułów jest zachowana tak, jak w druku — łącznie z niekonsekwencjami i literówkami epoki. Kilku numerów brakuje w archiwum; spis braków prowadzi redakcja.