Agrest dostarcza wczesnego pożytku
tekst: Henryk Kuza
Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 3, marzec 1981 — Henryk Kuza
strona 8

Agrest (Ribes grossularia L.) należy podobnie jak i porzeczki do rodziny skalnicowatych (Sexifragaceae). Uprawiane u nas odmiany pochodzą od agrestu amerykańskiego i europejskiego gatunku agrestu zwyczajnego, który w stanie dzikim spotyka się jeszcze u nas w południowo-zachodniej części kraju oraz na południu Europy. Są to rośliny klimatu umiarkowanego, odporne na mrozy, rosną na wszystkich glebach, w uprawie udają się jednak na glebach zasobnych, przewiewnych i dostatecznie wilgotnych. Krzewy agrestu mają różną wysokość i różny pokrój, zależnie od odmiany i warunków bytowania. Na przykład Królowa Zielonych, Zielony Orzech mają pędy grube i wzniesione, jednak u większości odmian pędy w starszym wieku zwisają. Są też odmiany o pędach płożących się, np. Aicant, Keepsake i inne. Wysokość krzewów różnych odmian waha się w granicach od 70 do 200 cm.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
